BLOGCZEJNalpha

PIERWSI PRZEDSIĘBIORCY AFRYKI POŁUDNIOWEJ, KOLEBKA HANDLU DREWNEM I WYDOBYCIA ZŁOTA.





ENGLISH VERSION HERE


Karmiona przez rzekę, Laguna Knysna jest dużym estuarium ciepłej wody, otwierajacym się do oceanu, wraz z miastem Knysna zbudowanym głównie na jej północnym brzegu. Laguna otwiera się po przepłynięciu między "Głowami", dwiema ogromnymi skałami. Dzięki spokojnej wodzie cały obszar jest jednym z najbogatszych ujść ekologicznych.






Rozsławiony na cały świat z liczących prawie tysiąc lat gigantów, drzew Outeniqua Yellowwoods, piękny las Knysny, zajmuje powierzchnię około 300 000 hektarów. Znajduje się na granicy w Prowincji Przylądkowej Wschodniej i Zachodniej i obejmuje subtropikalne, wilgotne drzewa liściaste.





Ostatnie badania pokazują, że słonie z Knysna, które do niedawna uważane były za wymarłe, wciąż wędrują po tych lasach. Cztery lub pięć słoni pozostałych w lesie to jedyne ocalałe ze stada, które pod koniec XVIII wieku były liczone w setkach.
Rodzimi mieszkańcy tego obszaru mieszkali w południowej Afryce od V wieku naszej ery.
Mieszkańcy tego plemienia stanowią pierwotny podział etnicznej grupy Khoisan, blisko spokrewnionej z Buszmenami lub San, nazywani są Khoikhoi lub Khoi.







Wraz z przybyciem pierwszych osadników kolonialnych, w 1770 roku rozpoczęła się udokumentowana historia Knysny.
Od XVIII wieku las był wykorzystywany do pozyskania cennego drewna. Teraz pozyskiwanie drewna jest mocno ograniczone i dozwolona jest jest tylko pewna ilość. Obecnie prawie cały las znajduje sie w Parku Narodowym Garden Route i jest chroniony.





Kolonia Cape stopniowo zużywała wszystkie dostępne drewno w pobliżu. Wraz z rozwojem osad Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej bogactwo drewna z tego obszaru zostało docenione. Jednakże lokalne lasy zostały krytycznie zmniejszone, a zasoby drewna poważnie zredukowane na paliwo, ogrzewanie, budowy łodzi i popyt z okazjonalnych statków, które zawinęły do portu. Zatoka Plettenberg została założona w 1778 r. przez gubernatora Van Plettenberga, który w poszukiwaniu nowych zasobów wybrał się w podróż na wschód. Rozpoczęto budowę stanowisk drwali i szop. Drewno mogło być od tej pory przechowywane przed wysłaniem do Cape Town.







Rząd Kolonialny Cape wysłał w 1798 szkockiego żeglarza James Callendar aby zbadać obszar i dać sprawozdanie na temat lasów, rzek i zatok. Stwierdził on, że Knysna jest znacznie lepszym miejscem do pozyskiwania drewna niż Plettenberg's Bay oraz nakreślił pierwszą mapę rzeki Knysna.



George Rex, urodzony w Wielkiej Brytanii przedsiębiorca, jest uznawany za założyciela Knysny. W 1804 r. stał się eksporterem i handlarzem drewna, oraz posiadał licencję na 400 drwali w 1811 r.
Rex kupił wiele farm, pierwsza z nich to Melkhoutkraal, osiadł w Knysna, stał się właścicielem wszystkich terenów wokół laguny oraz bardzo wpływowym człowiekiem do 1830 roku.
W 1818 r. rozpoczęła się wysyłka drewna, a Knysna została uznana za port wejścia statków. Osadnicy mogli teraz bezpośrednio odbierać żywność i inne towary, a drewno z rozległych lasów, takie jak Yellowwood, Grusza, Stinkwood , itp. mogło zostać wysłane do osadników do Cape.





W latach 1864-67 wojna niemiecko-duńska spowodowała spowolnienie handlu i żeglugi w Norwegii.
Po upadku A. L. Thesen & Co. w Stavanger, czołowy handlarz drewnem, bogaty i szanowany człowiek Arndt Leonard Thesen opuścił Norwegię w 1869 roku i wyruszyl do Nowej Zelandii na Albatrosie swoim 117-tonowym szkunerze.
Rodzina Thesenów dotarła do Cape Town po tym, jak ich okręt napotkał trudności. Wkrótce po tym, dowiedzieli się, ze po wybrzeżu kursuje niewystarczająca ilość statków towarowych. Podróż do Nowej Zelandii została przełożona, następnie plan zmieniony, ostatecznie rodzina osiadła w malowniczym miasteczku Knysna.
Thesen założył firmę handlującą drewnem, a rodzina wkrótce zaczęła działać w rozległych lasach w okolicy. Charles Wilhelm Thesen, syn Arndta, kupił wyspę Paarden w 1904 r. ze swoimi praktycznymi i komercyjnymi umiejętnościami, ugruntował w 1922 r. zakład przetwórstwa drewna na wyspie. Rodzinny tartak parowy zaczął eksportować i wydobywać drewno do Przylądka i produkował małe łodzie. Wyspa wkrótce stała się znana jako wyspa Thesen. Firma zakupiła więcej ziemi i spróbowali hodowli ostryg.



W 1890 roku dzielnica Knysna była prawie całkowicie zależna od przemysłu leśnego.
Pierwszy lokalny producent toczonych drewnianych wyrobów przybył z Anglii w 1892 roku.
Kupił tartak i las. George Parkes, zarejestrowany w Knysna Forest Company, był pionierem w branży eksportu drewna, wysyłając bukszpany do Francji i Anglii i produkując towary takie jak nogi stołowe i krzesła, uchwyty narzędziowe itp., Części wagonów oraz deski zostały pocięte w lesie za pomocą tracznicy.
Po niewielkich zmianach personalnych firma działa do dziś w Knysna jako Geo Parkes & Sons.





W 1876 roku przy strumieniu na rzece Karatara w pobliżu Ruigtevlei znaleziono złoto. Bryłka prawie czystego złota została odnaleziona przez Jamesa Hoopera.
Wśród wczesnych poszukiwaczy znalazł się także Charles Osborne, który znalazł więcej dowodów na istnienie złota na tym obszarze w 1886 roku, choć były to jedynie drobne znaleziska.
Wieś Millwood powstała około 27 km od Knysny. Mała wioska w lesie, wkrótce doświadczyła gwałtownego napływu poszukiwaczy fortuny, którzy szturmowali z całego świata. Obszar ten stał się pierwszym złotym polem w Afryce Południowej i został oficjalnie ogłoszony "Kopalnią Aluwialną" otwarta jako publiczna kopalnia w 1887 roku.






W szczytowym okresie działalności wydobywczej na małą skalę, miasto liczyło kilkaset osób. Firma Oudtshoorn wykorzystująca dużą instalację do kruszenia pozyskała w pierwszym roku działalności wydobywczej w 1887 r. tylko 656 uncji złota. Po pięciu latach depozyty wyczerpały się. Do grudnia 1890 r. z powodu braku wydobycia złota, firmy górnicze padły. W 1895 roku Millwood stało się miastem-widmem.
Millwood House Museum, zostało oficjalnie otwarte 1 sierpnia 1972 roku. Zbudowany w 1880 roku to mały typowy dom w tej niewielkiej wiosce górniczej. W 1977 roku Millwood House został uznany za Pomnik Narodowy. Stanowi część kompleksu Muzeum Knysny.






We wczesnych latach 80. wyspa i jej zakład obrobki drewna Thesen i Company zostały zakupione przez południowoafrykański konglomerat przemysłowy Barlows.
Działania fabryki spowodowały zanieczyszczenie przemysłowe i wzbudziły niepokój społeczności. Barlows musiał przerwać działalność i zamknąć zakład.







Pomysł na zagospodarowanie wyspy Thesen został zaproponowany w 1991 roku. Proces planowania wyjątkowej przystani mieszkaniowej w lagunie był długotrwałym projektem, ze względu na liczne zawiłości, ekologiczną wrażliwość estuarium, a także inżynierię, estetykę, architekturę, kryteria kulturowe i społeczne. W grudniu 1998 r. dr. Thomas Mulder, inżynier ds. środowiska otrzymał zatwierdzony projekt. W czerwcu 2000 r. prace rozpoczęły się a zakończyły w 2007 roku.
Dostosowując się do historycznych połączeń morskich i leśnych Knysny oraz wernakularnej architektury, wszystkie domy zostały zbudowane w stylu kolonialnym marynistycznym. Miasto portowe ma 38 pomostów wykorzystywanych do celów komercyjnych, 19 sztucznych wysp, połączonych 21 mostami łukowymi, położoną na 90 ha przystań, otoczona 25-godzinnymi pasmami wodnymi.


Przypisy:

*Zdjęcia zrobione przez @highonthehog
*Inne źródła : linki poniżej fotografii,

  • Les Aupiais, Thesen Islands, Quivertree Publications, 2008

  • Kirsten Alsaker KjerlandBjørn Enge Bertelsen, Navigating Colonial Orders: Norwegian Entrepreneurship in Africa and Oceania, Berghahn Books November 2014

  • P. C. Du Plessis, Dirk Jacobus Potgieter, Standard Encyclopædia of Southern Africa, NASOU, 1971–1976

http://www.theheritageportal.co.za/article/brief-history-knysna-1770-1890

KOMENTARZE

  • neopch

    Fajnie piszesz te swoje artykuły :) Widać, że wkładasz w to serce.