BLOGCZEJNalpha

Wszystkie tropy prowadzą do Indii...

W języku malajalam kalari oznacza "szkoła", payattu "walka".

Kalarippayattu

1.jpg

Ludzie kojarzą sztuki walki głównie z dalekim wschodem, Chinami - Kung Fu i Japonią - Karate. Na gruncie europejskim można dostrzec początki rozwoju sztuk walki w olimpijskich walkach pankriaton, różnego rodzaju formach narodowych zapasów czy w wywodzącym się z Egiptu boksie. Szkoły szermierki od średniowiecza już pozwalały doskonalić umiejętności walki szerokim wachlarzem oręża. Pojawiły się również techniki walki wręcz - Nicolaes Petter. Boks francuski - savate, który pojawił się w XVII wieku itd. .

Gdzie jednak była kolebka sztuk walki? Wszystkie tropy prowadzą do Indii. Jak głosi chińska legenda z Indii do klasztoru Shaolin przybył buddyjski mędrzec Bodhidharma. To on wprowadził dla słabych fizycznie, z uwagi na długotrwałe medytacje mnichów, ćwiczenia ruchowe technik walki aby wzmocnić ich nienawykłe do wysiłku, słabe ciała.

2.jpeg

Starożytna południowo-indyjska sztuka walki Kalarippayattu swoimi korzeniami sięga III wieku p.n.e. i obejmuje zakres technik walki wręcz (meitari, meipped). Pozycje bojowe oparte są na formach zwierzęcych. Poniżej pozycja węża.

pozycja węża.jpg

Pozycje słonia, koguta, węża, niedźwiedzia, konia czy też lwa naśladują ruchy zwierząt.

2a.jpg

Ciosy zadawane są dynamicznie z dużą siłą pięścią, obiema splecionymi rękoma, łokciami, kantem dłoni i nasadą dłoni. Nogami, piętą, grzbietem stopy, górną częścią podbicia stopy.

2b.jpg

Kolejnym stopniem wtajemniczenia jest trening walki z bronią drewnianą (koltari) - kijem, włócznią, drewnianym sztyletem (otta) oraz bronią stalową (ankatari) - sztyletem (kadhari) szablą oraz długim, giętkim mieczem (urumi). Szkolenie obejmuje również walkę z bronią i tarczą oraz posługiwanie się maczugą.

3.jpg

Kalarippayattu to również sztuka leczenia, masażu i ziołolecznictwa silnie powiązana z tradycyjną medycyną hinduską ajurwedą.

4.jpg

Trening obejmuje ćwiczenia medytacyjno-oddechowe, ćwiczenie poprawia elastyczność, gibkość, skoczność, zwinność i ogólną koordynację ruchową ciała. Uczy sztuki koncentracji oraz kształtuje i rozwija postawę duchową.

Dwa główne style Kalarippayattuto :

  • vadakkan styl północny, którego patronem jest Paraśurama Dzierżący topór
  • tekkan styl południowy, którego patronem jest Agastjamuni

6.jpg

Kalarippayattu była sztuką walki, z którą musieli zmierzyć się kolonizatorzy - Brytyjczycy ogniem karabinowym mogli pokonać uzbrojonych w broń białą tubylców ale w starciu bezpośrednim i walce wręcz hindusi okazali się trudni do pokonania. Najeźdźcy pod groźbą kary śmierci zakazali uczenia oraz praktykowania militarnej części Kalarippayattu pozwalając jedynie na stosowanie i rozwijanie jej medycznego aspektu silnie powiązanego z ajurwedą. Ten system medycyny pozwalał rozwijać zdrowie fizyczne, psychiczne i duchowe. Brytyjczycy nie zdawali sobie sprawy z tego, że pozostawili Hindusom możliwość rozwoju duchowego i kultywowania tradycji religijnych co potęgowało świadomy opór przeciwko kolonizatorom.

5.jpg

Zainteresowanych kulturą szeroko pojętych sztuk walki zapraszam do przeczytania innych moich tekstów dotyczących tego zagadnienia.

Kyūdō... Droga łuku
Człowiek z drewnianym mieczem
Yabusame... Japońskie łucznictwo konne

Bibliografia

  • Zarrilli, Phillip B. A South Indian Martial art and the Yoga and Ayurvedic Paradigms
  • Subhash Ranade (1993). Natural Healing Through Ayurveda
  • Luijendijk, D.H. (2008) Kalarippayat: The Essence and Structure of an Indian Martial Art

Zdjęcia - Domena publiczna

KOMENTARZE

  • crazyasshole

    Fajny post, zdjęcia również ale jak dla mnie Indie kojarzą się z syfem i jeszcze raz brudem. Jest to jeden z tych krajów których nie chciałbym odwiedzić.
    comment_ZYGEen0LzYqLwtIr3lol51HchudYmBOL.jpg
    źródło: wykop.pl

  • grecki-bazar-ewy

    Znowu czegoś nowego się dowiedziałam, dzięki :)

  • wanderjusta

    Bardzo ciekawy artykuł. Dzięki!