BLOGCZEJNalpha

Filmy o Korei Północnej #5 - Korea Północna z ukrycia (Inside undercover in North Korea, 2006r.)


Wyprodukowany dla National Geographic film stara się bliżej przyjrzeć opiece medycznej w „ostatnim bastionie komunizmu”. Za pretekst służy wizyta chirurga pochodzącego z Nepalu, doktora Sandu, który specjalizuje się w leczeniu zaćmy. Jest on założycielem wielu klinik w krajach rozwijających się. Wie, że jego działania w Korei Północnej będą mocno ograniczone, postanawia jednak nagrywać je po części z kamery, która będzie przez reżim cenzurowana oraz z kamer ukrytych, które przemyci jako sprzęt medyczny. Z tej perspektywy poznajemy Koreę Północną. Autorzy filmu postanowili jednak rozszerzyć narrację wprowadzając elementy inscenizacji oraz szybkiego montażu. 

https://steemitimages.com/DQmZ76VF6B7a2uEb6nW3eedo1FtcHHVD1xSNAeo9f96MqDt/Za-Kulisami-Korea-Polnocna-z-Ukrycia_1.jpeg

Kult rodziny Kimów


Finałowa scena filmu, gdy prezentowane są efekty badań doktora, mimo, że wiele o Korei Północnej było już wiadomo, może zaskoczyć nie jednego. Odsłonięcie oczu pacjentom i umożliwienie im ponowne zobaczenie otaczającego ich świata, miało być pokazaniem, że nawet w takim kraju jak Korea Północna można zrobić wiele pożytecznego, przy braku podstawowych narzędzi i wiedzy lekarzy. Zachowanie uzdrowionych jednak to przyćmiło. Lekarze nie dostali żadnych podziękowań. Każdy pacjent składał wręcz uwielbienie, przy akompaniamencie tłumu, Kim Dzong Ilowi. 23 – letnia córka pyta ojca – „widzisz Tato”? „Widzę, widzę dzięki Wodzowi”. 35 - letnia kobieta, która przez wadę wzroku nie wyszła za mąż, zaraz po odsłonięciu opatrunków krzyczy „Wieki Generale będę ciężej pracować, by dać ci radość”. Również staruszka nie dostrzegła pomocy lekarzy – mówi tylko o „wspaniałości” Ukochanego Przywódcy. Dodaje, że jej dzieci będą „wierne Wielkiemu Wodzowi”.

https://vimeo.com/63473144 (Film)

Kontakty ze światem zewnętrznym


Autorzy dokumentu podkreślili olbrzymią niechęć jaką władze koreańskie darzą Amerykanów. Reporterka National Geographic, Lisa Ling była jedyną osobą pochodzącą ze Stanów Zjednoczonych w całej Korei. 


W bardzo sugestywny sposób na wzór sensacyjnego reportażu autorzy filmu pokazują strefę zdemilitaryzowaną. Budowanie napięcia za pomocą szybkich ujęć podkreślających możliwość błyskawicznej reakcji połączonych sił Korei Południowej i Stanów Zjednoczonych na wypadek prowokacji ze strony komunistycznej Korei. Prażone muskuły żołnierzy, pokaz sprzętu i mocna koncentracja mają odstraszyć agresorów. Autorzy, za pomocą inscenizacji opowiadają ucieczkę żołnierza z Północy. Jego pragnienie wolności i strach przed karą za błahe przewinienie okazały się silniejsze niż milion min, które rozgraniczają dwa państwa. W ironicznej scenie kontaktu wojsk Południa z Północą pokazana jaka przepaść dzieli te dwa kraje. Kontakt ten nawiązać można za pomocą… telefonu z 1962 roku, który pojawił na granicy w latach 80-tych. To tzw. „gorąca linia”. Jeżeli jednak nikt z przedstawicieli Północy nie chce odebrać telefonu, wówczas obie strony porozumiewają się za pomocą megafonu.


Życie codzienne w Korei Północnej


W agresywnie zmontowanych wstawkach autorzy dokumentu szybko tłumaczą podstawowe fakty na temat totalitarnego rządu. Jednak to co najbardziej przykuwa uwagę, to motyw przewodni filmu – opieka zdrowotna. Zanim lekarze przystąpili do pracy – musieli wysłuchać „oficjalnej” prawdy o dokonaniach Korei Północnej. W hotelu, w którym mieszkali w biblioteczce mieli dostęp do książek tylko jednego autora – Kim Ir Sena. 


W Korei Północnej jest według różnych danych ok. 40 % niedożywionych dzieci, są one średnio o 20 cm niższe od swoich rówieśników z Południa. Lekarz z Nepalu podkreśla, iż w normalnym kraju zaćma rzadko prowadzi do ślepoty, jednak  w Korei Północnej jest ona dziesięć razy bardziej prawdopodobna. Chętnych do leczenia na brakowało – w dziesięć dni doktor Sandu chciał wyleczyć 1000 osób oraz nauczyć lekarzy północnokoreańskich wykonywać ten prosty zabieg. Sprzęt medyczny jest (pochodzi z darów zagranicznych), jednak lokalna służba zdrowia nie potrafi go używać. 


Z filmu dowiadujemy się, iż wiele elementów tego państwa to atrapy, bądź dekoracja. Dotyczy to miasteczka Di Jon Tong. Większość domów w nim jest niezamieszkała. Stoją, by pokazywać dobrobyt w Korei Północnej. Innym przykładem jest pewna ławka w parku, w Pjongjong. Jest oszklona i nie do użytku, bo jest to pamiątka. Siedziała na niej kiedyś Kim Dzong Sung. Więc jest zabytkiem. „Fajnie” odpowiadają członkowie ekipy filmowej. 

https://www.youtube.com/watch?v=-vC8TkcYGIg ( kontynuacja "Dekadę później")

Podsumowanie


Film „Korea Północna z ukrycia” to dokument zrealizowany na „nowoczesną miarę”. Jest więc szybki montaż, wiele scen inscenizowanych, podkreślenie elementu zagrożenia jakie niesie to państwo. Pojawia się tutaj jednak wiele momentów skłaniających do głębokiej refleksji (finał) na temat systemów totalitarnych. Na duży plus warto zaliczyć ciekawy pomysł – ukryta kamera, która filmuje osoby niosące pomoc przeciętnym mieszkańcom tego kraju. Trudno jednak oprzeć się wrażeniu, iż wiele ważnych kwestii w tym filmie potraktowano „zbyt szybko”. 


KOMENTARZE